King Pyrros Hotel

From the Blog

King Pyrros

Ιωάννινα

King Pyrros

Ιωάννινα

ΕΚΤΑΣΗ: 4.990 τ. χλμ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 170.239

Ο νομός Ιωαννίνων, από όπου έλκουν την καταγωγή τους φημισμένοι ευεργέτες και άνθρωποι των γραμμάτων, των τεχνών και του εμπορίου, καταλαμβάνει το βόρειο – βορειοανατολικό τμήμα της Ηπείρου. Οι εξαιρετικές φυσικές ομορφιές του – εθνικός δρυμός Βίκου – Αώου, επιβλητικά βουνά, πυκνά δάση, εντυπωσιακά φαράγγια και ορθοπλαγιές, γραφικές λίμνες και ποτάμια, σπάνια πανίδα και χλωρίδα – και η μακραίωνη ανθρώπινη δημιουργία – αρχαιολογικός χώρος Δωδώνης, σημαντικά βυζαντινά, μεταβυζαντινά και οθωμανικά μνημεία, μαγευτικά παραδοσιακά χωριά, περίτεχνα τοξωτά γεφύρια – συνθέτουν ένα αρμονικό σύνολο. Την εικόνα του νομού συμπληρώνουν η αξιόλογη τουριστική υποδομή, οι υπαίθριες αθλητικές δραστηριότητες και οι αναπτυγμένες μορφές εναλλακτικού τουρισμού. Τα Ιωάννινα συνορεύουν προς B με την Kαστοριά και την Αλβανία, προς A με τα Γρεβενά και τα Tρίκαλα, προς N με την Άρτα και την Πρέβεζα, προς Δ με τη Θεσπρωτία και την Αλβανία.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Οι πρώτες ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας στο νομό ανάγονται στη Μέση Παλαιολιθική Περίοδο. H ιστορία της περιοχής συνδέθηκε με το ιερό της Δωδώνης, θρησκευτικό κέντρο της βορειοδυτικής Ελλάδας, που άρχισε να λειτουργεί από την Εποχή του Χαλκού (2600-1100 π.Χ.). Γύρω στο 2000 π.Χ. ένας κλάδος του ελληνικού φύλου των Θεσπρωτών, οι Έλλοπες ή Ελλοί (Σελλοί), εγκαταστάθηκε στο λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων, που ονομάστηκε Ελλοπία. Γύρω στο 12ο αι. π.Χ. ένα νέο φύλο, οι Μολοσσοί, εγκαταστάθηκε στην ανατολική και κεντρική Ήπειρο, περιορίζοντας τους Θεσπρωτούς στα δυτικά. Οικισμοί και εγκαταστάσεις των Μολοσσών έχουν εντοπιστεί σε διάφορες θέσεις του νομού – μεταξύ άλλων, η Πασσαρών, η Τέκμων (Τεκμίων), ο οικισμός και τα νεκροταφεία (χρονολογούνται από τη Γεωμετρική ώς την Κλασική Περίοδο) στην περιοχή της Βίτσας, ο οικισμός και το νεκροταφείο (τέλη 13ου/αρχές 12ου-τέλη 5ου αι. π.Χ.) στο Λιατοβούνι της Κόνιτσας. Τον 5ο και τον 4ο αι. π.Χ. οι Μολοσσοί, συμμαχώντας με τους Αθηναίους και δεχόμενοι την ενίσχυση των Μακεδόνων, βγήκαν από την πολιτική αφάνεια και διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή. Στα τέλη του 4ου-αρχές του 3ου αι. π.Χ. εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο Πύρρος, βασιλιάς των Μολοσσών και μεγάλος στρατηλάτης, ισχυρή προσωπικότητα που κατάφερε να συνενώσει όλα τα ηπειρώτικα φύλα και να πραγματοποιήσει εκστρατείες στη Μακεδονία και την Ιταλία. Επί βασιλείας του (297-272 π.Χ.) η Ήπειρος γνώρισε την ύψιστη ακμή της. Μετά την κατάλυση της μοναρχίας, την περίοδο 234/3-168 π.Χ. τη διοίκηση ανέλαβε το Κοινό των Ηπειρωτών (την εξουσία ασκούσαν στρατηγοί που εκλέγονταν από τους Μολοσσούς, τους Χάονες και τους Θεσπρωτούς), που βρισκόταν κάτω από την επιρροή των Μακεδόνων. Το 168 π.Χ. η περιοχή καταλήφθηκε από τις λεγεώνες του Αιμίλιου Παύλου και γνώρισε εκτεταμένες καταστροφές. Κατά τη Βυζαντινή Περίοδο (5ος-6ος αι.) υπέστη τις επιπτώσεις των βαρβαρικών επιδρομών. Η τειχισμένη πόλη των Ιωαννίνων – η αρχική βυζαντινή οχύρωσή της δέχθηκε επισκευές από το νορμανδό Βοημούνδο (11ος αι.) και τους ηπειρώτες δεσπότες – υπήρξε μια από τις σημαντικότερες πόλεις του Δεσποτάτου της Ηπείρου. Σε αυτήν εγκατέστησε ο Μιχαήλ Α” Κομνηνός Δούκας μεγάλο αριθμό προσφύγων από τις λατινοκρατούμενες και βουλγαροκρατούμενες περιοχές. Κατά τους Βυζαντινούς Χρόνους, επίσης, ιδρύθηκαν στην περιοχή των Ιωαννίνων αξιόλογες μονές και εκκλησίες, ενώ άκμασαν η κοσμηματική και η μεταλλοτεχνία (9ος-12ος αι.). Επί Τουρκοκρατίας (1430-1913) οι κάτοικοι της περιοχής κατάφεραν να αποσπάσουν από τους κατακτητές κοινωνικά, οικονομικά και εκκλησιαστικά προνόμια («Ορισμός του Σινάν πασά», συνθήκη Βοϊνίκου, «Επιστασία Zαγορίου» κ.ά.). Έτσι, η περιοχή γνώρισε μεγάλη οικονομική, καλλιτεχνική και πνευματική ανάπτυξη, που έγινε εμφανής ήδη από το 16ο αι. (εμπορική δραστηριότητα, θρησκευτική αρχιτεκτονική και ζωγραφική, άνθηση αργυροχοΐας, κατασκευή αρχοντικών και έργων κοινής ωφέλειας, εκπαιδευτική οργάνωση κ.ά.). Στις αρχές του 17ου αι. (1600 και 1611) πραγματοποιήθηκαν τα αποτυχημένα επαναστατικά κινήματα του Διονυσίου του Φιλοσόφου, μητροπολίτη Λαρίσης και Τρίκκης. Κατά το 18ο και το 19ο αι. η πόλη των Ιωαννίνων αποτέλεσε σπουδαίο οικονομικό και πνευματικό κέντρο, που είχε στενές σχέσεις τόσο με τα άλλα κέντρα της ευρύτερης τουρκοκρατούμενης περιοχής όσο και με τα μεγάλα αστικά κέντρα της ανατολικής και της κεντρικής Ευρώπης. Οι γιαννιώτες έμποροι δημιούργησαν γνωστούς εμπορικούς οίκους (Ζωσιμάδων, Μαρούτσηδων, Καπλάνηδων κ.ά.), ίδρυσαν ακμαίες παροικίες (Βενετία, Βουκουρέστι, Οδησσός, Βιέννη, Μόσχα, Τεργέστη, Λιβόρνο, Μασσαλία, Παρίσι, Λιψία κ.α.) και τυπογραφεία στο εξωτερικό (Γλυκήδων και Θεοδοσίου στη Βενετία), απέκτησαν μεγάλη περιουσία και κοινωνικά αξιώματα, συγκρότησαν μια ισχυρή αστική τάξη, που έδρασε μέσα στο πλαίσιο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Η γνώση και η διάδοση της εθνικής γλώσσας, η ίδρυση και η αποτελεσματική λειτουργία εκπαιδευτηρίων (Επιφάνειος Σχολή, Μπαλαναία Σχολή, Σχολή Γκιούνμα, Μαρουτσαία Σχολή, Σχολή Καπλάνη, Ζωσιμαία Σχολή κ.ά.), η προώθηση των θετικών επιστημών και της φιλοσοφίας, η καλλιέργεια των ιστορικών επιστημών αποτέλεσαν τις κύριες επιλογές των υπόδουλων Ηπειρωτών και συντέλεσαν στην εθνική αποκατάσταση. Πρωταγωνιστικός υπήρξε ο ρόλος του Αθανασίου Τσακάλωφ (1788-1851), ενός από τους ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας. Στην άνθηση της περιοχής κατά την Ύστερη Τουρκοκρατία διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο και μια ιδιαίτερα σημαντική αλλά και αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ο Αλή πασάς, που έβαλε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στην πόλη των Ιωαννίνων. Την περίοδο της επικυριαρχίας του (1788-1822) η πόλη γνώρισε την ύψιστη οικονομική και πνευματική ανάπτυξή της, αποτέλεσμα της αγαστής συνεργασίας του με την ανερχόμενη τότε ελληνική αστική τάξη. Η σύγκρουση του αλβανικής καταγωγής ηγεμόνα με την Υψηλή Πύλη, λόγω της πρόθεσής του να ανεξαρτητοποιηθεί από αυτήν, και η πτώση του, σε συνδυασμό με τα επαναστατικά κινήματα στην ευρύτερη περιοχή και τη δράση των Τουρκαλβανών, επέφεραν μεγάλη αναστάτωση και οικονομικό μαρασμό. Η πόλη των Ιωαννίνων απελευθερώθηκε από τον τουρκικό ζυγό στις 21 Φεβρουαρίου 1913, κατά τη διάρκεια του Α” Βαλκανικού Πολέμου. Περιοχές του νομού αποτέλεσαν θέατρο άγριων μαχών κατά τη διάρκεια του Α” Βαλκανικού Πολέμου (1912-1913), του Ελληνοϊταλικού Πολέμου (1940-1941) και του Εμφυλίου, ενώ πολλά χωριά καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής.

 

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

OPEIΒΑΤΙΚΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ: Στην Τύμφη, στη θέση «Διάσελο Αστράκας», το καταφύγιο ΑΣΤΡΑΚΑΣ, υψόμετρο 1.950, χωρητικότητας 28 ατόμων, σόμπες πετρελαίου, μερικώς οργανωμένη κουζίνα, υδροδότηση από πηγή με δίκτυο, τουαλέτες εντός. Πληροφ.: ΕΟΣ Πάπιγκου, τηλ. (26530) 41335.

Στο Μαυροβούνι, στη θέση «Λάκκος», το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΜΕΤΣΟΒΟΥ, υψόμετρο 1.950, χωρητικότητας 30 ατόμων, τζάκια, κουζίνα, υδροδότηση από πηγή. Πληροφ.: Δήμος Μετσόβου, τηλ. (26560) 41207.

Στο Mιτσικέλι, στη θέση «Aσβός» ή «Γκρεμισμένα Λιθάρια», το καταφύγιο MITΣIKEΛIΟΥ, υψόμετρο 1.400, χωρητικότητας 28 ατόμων, τζάκι και σόμπα για ξύλα, κουζίνα, υδροδότηση από δίκτυο, τουαλέτες εντός. Πληροφ.: EOΣ Iωαννίνων, τηλ. (26510) 22138.

Στο Σμόλικα, στη θέση «Νάνε», το καταφύγιο ΣΜΟΛΙΚΑ, υψόμετρο 1.900, χωρητικότητας 20 ατόμων. Πληροφ.: EOΣ Iωαννίνων, τηλ. (26510) 22138.

Στην Πίνδο, στη θέση «Λάριανη» (3 χλμ από τη Βοβούσα), το καταφύγιο ΒΑΛΙΑ ΚΑΛΝΤΑ, χωρητικότητας 52 ατόμων, τζάκι, κεντρική θέρμανση, εστιατόριο, τουαλέτες εντός. Πληροφ.: τηλ. (26560) 22200, (26510) 29445, 22226.

XIONOΔPOMIKA KENTPA: Στην Πίνδο, όπου υπάρχουν τρία χιονοδρομικά κέντρα.

Στη θέση «Kαρακόλι», υψόμετρο 1.350, το χιονοδρομικό κέντρο «Ιδρύματος Βαρόνου Μιχαήλ Τοσίτσα». Διαθέτει 2 πίστες, 1 εναέριο αναβατήρα, σαλέ (φαγητό). Πληροφ.: Χιονοδρομικό κέντρο, τηλ. (26560) 41206, 41345.

Στη θέση «Προφήτης Hλίας», υψόμετρο 1.500-1.700, το χιονοδρομικό κέντρο «Προφήτης Ηλίας». Διαθέτει 5 πίστες, 3 συρόμενους και 1 εναέριο αναβατήρα, τουριστικό περίπτερο (εστιατόριο, καφέ), σχολή σκι, κατάστημα ενοικίασης εξοπλισμού σκι. Πληροφ.: Tουριστικό περίπτερο, τηλ. (26560) 41095, Δήμος Mετσόβου, τηλ. (26560) 41207.

Στη θέση «Ζυγός», υψόμετρο 1.680-1.840, το χιονοδρομικό κέντρο «Ανηλίου Μετσόβου». Διαθέτει 5 πίστες, 3 συρόμενους και 1 εναέριο αναβατήρα, τουριστικό περίπτερο (εστιατόριο, καφέ). Πληροφ.: Δήμος Mετσόβου, τηλ. (26560) 41207.

ΣΠΟΡ: Αγώνες κωπηλασίας, θαλάσσιου σκι και ναυτομοντελισμού στη λίμνη των Ιωαννίνων. Αναρρίχηση και ορειβασία στις περιοχές του Ζαγορίου (όρος Τύμφη) και του Θεριακησίου (όρος Τόμαρος ή Ολύτσικας). Ορειβασία στο Μιτσικέλι και στις περιοχές της Αετομηλίτσας (όρος Γράμμος – Αρένες), της Βοβούσας (οροσειρά Πίνδου), του Κεφαλόβρυσου (όρος Νεμέρτσικα), της Κόνιτσας (όρος Σμόλικας), του Μετσόβου (όρος Μαυροβούνι), των Πραμάντων (Αθαμανικά όρη ή Τζουμέρκα) και του Σιράκου – Καλαριτών (όρος Λάκμος ή Περιστέρι). Ράφτινγκ και κανό – καγιάκ στον Άραχθο, στον Αώο, στο Βοϊδομάτη και στον Καλαρίτικο. Αλεξίπτωτο πλαγιάς στους Ασπραγγέλους και στην Κόνιτσα.

TI NA ΨΩNIΣETE: Από την πρωτεύουσα, γαλακτοκομικά και τυροκομικά προϊόντα Δωδώνης, γλυκά ταψιού (μπακλαβά, κανταΐφι, σαραϊγλί, γιαννιώτικο, γαλακτομπούρεκο, καρυδόπιτα), εκμέκ κανταΐφι, γλυκά κουταλιού (καρυδάκι, σύκο κ.ά.). Από την πρωτεύουσα και το Πέραμα, τα περίφημα γιαννιώτικα ασημικά και μπακίρια (δίσκους, κανάτες, ταψιά κ.ά.), κοσμήματα. Από τη Βουλιάστα και το Χάνι Τερόβου, πέστροφες. Από τη Ζίτσα, κρασί. Από τον Κατσικά, γλυκά κουταλιού (κεράσι, καρύδι, σταφύλι, καρπούζι, σύκο, νεράντζι, φράουλα, πορτοκάλι), μαρμελάδες, τραχανά και χυλοπίτες (Γυναικείος Ηπειρώτικος Συνεταιρισμός), μέλι, βασιλικό πολτό και παράγωγα μελιού (Κέντρο Μελισσοκομίας «Αμβροσία»). Από την Κόνιτσα, το παραδοσιακό γλυκό «σκερ μπουρέκ». Από το Μέτσοβο, ξύλινα σκεύη, ξυλόγλυπτα, χειροποίητα υφαντά, τυροκομικά (μετσοβόνε, μετσοβέλα, βλαχοτύρι, γραβιέρα, βούτυρο, γιαούρτι), ζυμαρικά (τραχανά, χυλοπίτες), μέλι και το κρασί «Κατώγι Αβέρωφ». Από τη Μηλιά, ξυλόγλυπτα. Από τη Μολυβδοσκέπαστη, κρασί, τσίπουρο και αρωματικά φυτά.

TOΠIKEΣ NOΣTIMIEΣ: Στην πρωτεύουσα, τα ονομαστά γλυκά ταψιού. Στη Βουλιάστα και το Χάνι Τερόβου, πέστροφες ψητές, τηγανητές ή καπνιστές. Στον Κατσικά, κρέατα της ώρας ή μαγειρευτά. Στο Μέτσοβο, κοντοσούβλι, κοκορέτσι, λουκάνικα, γίδα βραστή, φασολάδα, χυλοπίτες, τυροκομικά και κρασί. Στο Μπουραζάνι, αγριογούρουνο και ελάφι. Στο Νησί Ιωαννίνων, τηγανητά βατράχια, χέλια, πέστροφες και κυπρίνοι. Στα Ζαγοροχώρια, παραδοσιακές πίτες (αλευρόπιτες, μανιταρόπιτες, πατατόπιτες, πίτες με λάχανο, χόρτο και κολοκύθι).

AdTech Ad Δείτε τα δωμάτια μας

Have your say